„Nie ma dla mnie wystarczająco dużej filiżanki herbaty ani wystarczająco długiej książki” C.S. Lewis
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą M.C. Beaton. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą M.C. Beaton. Pokaż wszystkie posty
wtorek, 25 lutego 2014
HAMISH MACBETH I ŚMIERĆ PLOTKARY
Na okładce czytamy: Kiedy lady Jane Winters, wdowa z wyższych sfer i felietonistka plotkarskiej kolumny, dołącza do grona miłośników wędkarstwa w Lochdubh, atmosfera robi się ciężka. Ofiarą jej ciętego języka padają wszyscy, również Hamish Macbeth, ale nawet on nie myśli poważnie o tym, że ktoś mógłby raz na zawsze uciszyć jędzowatą lady Jane. Gdy jednak jej zwłoki zostają wyłowione z rzeki, Hamish, z pomocą ślicznej Priscilli Halburton-Smythe, musi sam stawić czoło plotkom, by odnaleźć mordercę. Po raz kolejny przekona się, że tropienie prawdy zwykle bywa niebezpieczne, a przyparty do muru zabójca zazwyczaj uderza ponownie.
Książki M.C. Beaton poznałam już przy okazji serii o Agacie Raisin. Gdy tylko zobaczyłam, że napisała ona też inną serię kryminałów zabrałam się za pierwszy tom. Pomysł na tę powieść - morderstwo na kursie wędkarskim - kompletnie nie trafił w mój gust. Całą powieść bohaterowie uczą się wędkować i przemieszczają się z jednego jeziora nad drugie. Trochę mnie to zmęczyło. Tym razem głównym bohaterem jest Hamish Macbeath - wiejski policjant-gapa, na którego terenie praktycznie nic się nie dzieje - od czasu do czasu złapie kłusownika. Częściej zajmuje się swoim ogródkiem, niż prowadzeniem śledztwa. Ta postać jest doskonale dopracowana. Natomiast reszta bohaterów pozostawia wiele do życzenia. Obraz ich tworzymy sobie ze szczątkowych informacji. Miałam przez to wrażenie, że książka nie jest spójna. Akcja jak to w powieściach kryminalnych bywa do momentu morderstwa toczy się leniwie, dla mnie trochę aż za bardzo. Morderstwo i śledztwo. Niestety i tu miałam wrażenie, że wszystko jest zbyt powierzchowne. Najbardziej jednak rozczarowałam się tym, że autorka zaserwowała czytelnikowi tylko jedną zbrodnię. Wszystko jak w zegarku zmierzało do rozwiązania zagadki. Nie było napięcia. W końcu przestałam liczyć na to, że wydarzy się coś nieoczekiwanego. I miałam rację. Morderca, to jeden z uczestników kursu. Nie zdziwiłam się ani trochę. Autorka natomiast nie zawiodła jeśli chodzi o Szkocję. W kilku zdaniach tworzy taki jej obraz, że chce się tam od razu pojechać. I tym razem przekonuje, że małe miejscowości mają swój urok i niepowtarzalną atmosferę. Okładka słaba, gdyby nie nazwisko, nie zwróciłabym uwagi na książkę. Język - kopalnia perełek i literówek. Ogromny minus dla wydawcy.
Ta powieść M.C. Beaton nie bardzo mi się podobała. Wydaje mi się dużo słabsza od tych z Agathą Raisin. Jeśli wpadną mi w ręce kolejne tomy tej serii - być może przeczytam.
Moja ocena: można przeczytać gdy nie ma co czytać (2,5/6)
M.C. Beaton
Hamish Macbeth i śmierć plotkary (tom 1)
Wydawnictwo Edipresse
Warszawa 2013
s. 238
niedziela, 6 października 2013
AGATHA RAISIN I ZAMORDOWANI PIECHURZY
Na okładce czytamy: Po sześciu intensywnych miesiącach w Londynie Agatha Raisin wraca na ukochaną wieś na pogórzu Cotswold. Tak się składa, że zaraz po jej przyjeździe na pobliskim polu zostają znalezione zwłoki kobiety. Zamordowana to Jessica Tartnick, organizatorka pieszych rajdów, doprowadzająca właścicieli ziemskich do szału ciągłymi żądaniami odbywania wycieczek przez ich działki. Agatha jest w siódmym niebie, bowiem ma prowadzić śledztwo wraz ze swoim przystojnym sąsaidem Jamesem Laceyem. A poszlak nie brakuje...
Czwarta część serii bardzo mi się podobała. Jak zawsze autorka cudnie odmalowała atmosferę angielskiej prowincji. Do tego dodajmy stare zamczysko, mroczny klimat, charakterne towarzystwo piechurów i dwa trupy. Oj będzie się działo:-) Autorka serwuje nam kilka nowych wątków. W życiu uczuciowym Agathy zmiany - znajomość z Jamesem nabiera rumieńców. Czy zakończy się happy endem? Tego nie wiem. Jedno jest pewne - Agatha Raisin i jej przygody są gwarancją naprawdę dobrej zabawy.
Uwagi techniczne. Niestety w kwestii literówek i niejednolitej pisowni wyrazów nic się nie zmienia i pewno zostanie tak już do końca.
O wcześniejszych częściach piszę tutaj:
Agatha Raisin i ciasto śmierci
Agatha Raisin i wredny weterynarz
Agatha Raisin i zakopana ogrodniczka
Moja ocena: warto przeczytać - (4/6)
M.C. Beaton
Agatha Raisin i zamordowani piechurzy (tom 4)
Wydawnictwo Edipresse
Warszawa 2012
s. 217
niedziela, 29 września 2013
AGATHA RAISIN I ZAKOPANA OGRODNICZKA
Na okładce czytamy: Gdy w przytulnym Carsely pojawia się nowa mieszkanka, od razu staje się obiektem adoracji przystojnego sąsiada Agathy, Jamesa Laceya. Nic dziwnego, bowiem Mary Fortune jest nie tylko piękna, ale i utalentowana w każdej dziedzinie, a zwłaszcza w ogrodnictwie. Natomiast Agatha... W kwestiach ogrodniczych jest całkowitą dyletantką. Kiedy jednak nieznani wandale niszczą najpiękniejsze ogrody Carsley, a na dodatek zostaje popełniona bestialska zbrodnia, Agarha ma pole do popisu i pretekst do odkrywania sekretów mieszkańców wioski. Wydobywa też na światło dzienne mroczne tajemnice ofiary. Kłopot w tym, że sama również skrywa pewien wstydliwy sekret...
Trzecia część przygód pani detektyw-amator podobała mi się odrobinę mniej niż wcześniej przeczytane, może dlatego, że nie przepadam za ogrodnictwem i w pewnym momencie poczułam się nią zmęczona. Jest to jednak kolejna dobra część cyklu. Mamy tutaj ten sam styl, podobną konstrukcję fabuły i barwne postaci. Nic dodać nic ująć. Oklaski dla autorki za pomysłowość - oryginalnie uśmierciła Mary Fortune. Kto polubił tę serię z pewnością sięgnie po następne części i nie trzeba nikogo do nich przekonywać.
Uwagi techniczne. Niestety w kwestii literówek i niejednolitej pisowni wyrazów nic się nie zmienia i pewno zostanie tak już do końca. Okładka trochę lepsza.
O wcześniejszych częściach piszę tutaj:
Agatha Raisin i ciasto śmierci
Agatha Raisin i wredny weterynarz
Moja ocena: warto przeczytać - (4/6)
M.C. Beaton
Agatha Raisin i zakopana ogrodniczka (tom 3)
Wydawnictwo Edipresse
Warszawa 2012
s. 217
sobota, 21 września 2013
AGATHA RAISIN I WREDNY WETERYNARZ
Na okładce czytamy: Agatha wciąż jeszcze nie przywykła do spokojnego życia na wsi. W dodatku przystojny sąsiad, James Lacey, pozostaje nieczuły na jej wdzięki. Na szczęście do miasteczka przybywa młody i bardzo atrakcyjny weterynarz. Aby nawiązać z nim kontakt, bohaterka zabiera swojego małego, choć zupełnie zdrowego kotka na kompleksowe badania. Ponieważ jednak doktor pada martwy, Agacie pozostaje James. Próbuje go zatem przekonać, że zabawa w detektywa daje sporo satysfakcji. A co, jeśli budzi także instynkt mordercy...
Drugi tom przygód ekscentrycznej Agathy Raisin przeczytałam w jeden wieczór. Moim zdaniem książka trzyma poziom. Sama intryga - rozwiązania nie elektryzuje, ale satysfakcjonuje. Pomysł wciągnięcia Jamesa Lacey do śledztwa przypadł mi do gustu. Żywiołowa Agatha i wyciszony James to dopiero duecik. Jedyne co mi się nie spodobało to porwanie kotów. Pomysł dziecinny, który nie pasował mi do powieści. Zastanawiałam się dlaczego autorka coś takiego wprowadziła do fabuły. Uwagi techniczne takie same jak w pierwszej części - literówki, niejednolita pisownia niektórych wyrazów. Okładka wciąż razi, mimo że kolor jest bardziej stonowany.
Jeśli komuś spodobała się pierwsza część, druga na pewno go nie rozczaruje i przeczyta ją jednym tchem. Ja zabrałam się już za kolejną.
O pierwszym tomie
Moja ocena: warto przeczytać - (4/6)
M.C. Beaton
Agatha Raisin i wredny weterynarz (tom 2)
Wydawnictwo Edipresse
Warszawa 2012
s. 233
sobota, 14 września 2013
AGATHA RAISIN I CIASTO ŚMIERCI
Na okładce czytamy: Zmęczona miejską gonitwą Agatha Raisin zamyka dochodową firmę w Londynie i przechodzi na wcześniejszą emeryturę, żeby zasmakować spokojnego życia w cichej wiosce Carsely. Znudzona, samotna, przyzwyczajona do sukcesów i uznania, przystępuje do miejscowego konkursu na najlepszy wypiek. Przynosi nań nadziewane ciasto francuskie zakupione po kryjomu w znakomitej londyńskiej piekarni. Jednak ten sposób na awans społeczny zawodzi. Nie dość, że sędzia odrzuca jej kandydaturę, to jeszcze pada martwy po skosztowaniu smakołyku.
Potrzebowałam niedużej i lekkiej książki na wyjazd i trafiłam na serię kryminałów M.C. Beaton. Pierwsza część podobała mi się. Główna bohaterka - Agatha jest chimeryczna, nieobliczalna i wścibska. Mało sympatyczna, a jednak nie da się jej nie lubić. Porównanie do Jane Marple przesadzone - łączy je tylko to, że obie rozwiązują zagadki kryminalne. Carsley - miejsce gdzie dzieje się akcja - fantastycznie przedstawione. Inaczej być nie mogło, bo to malownicze, angielskie Cotswolds. Dużym atutem książki jest cudnie odmalowany klimat angielskiej wsi i jej społeczność. Pod maską uśmiechu i uprzejmości - wrze. Kryją się tam niewyjaśnione tajemnice, niewypowiedziane urazy i zadawnione spory. Do tego dodajmy jeszcze galerię barwnie naszkicowanych postaci czyli dobrą do bólu pastorową, wiecznie plotkujące panie ze stowarzyszenia, sympatycznego policjanta Billa Wonga i przystojnego sąsiada Agathy - Jamesa. Jednak dla koneserów kryminałów sama zagadka może być za mało skomplikowana, a rozwiązanie łatwe do przewidzenia. Uwagi techniczne. Literówki, niejednolita pisownia niektórych wyrazów. Nie podoba mi się okładka - zbyt krzykliwa.
Książka, mimo że to kryminał, jest lekka i zabawna. Z przyjemnością się ją czyta. Z pewnością sięgnę po kolejny tom.
Moja ocena: warto przeczytać - (4/6)
M.C. Beaton
Agatha Raisin i ciasto śmierci (tom 1)
Wydawnictwo Edipresse
Warszawa 2012
s. 252
Subskrybuj:
Posty (Atom)




